Broker ubezpieczeniowy– pośrednik czy ktoś więcej

Leszek Alexander Konopka

Unia Europejska reguluje już praktycznie wszystkie obszary gospodarki. Nie pozostała również obojętna na rozwój sektora ubezpieczeń, w tym pośrednictwa ubezpieczeniowego. W sektorze tym, podobnie jak w innych branżach, unijny ustawodawca postawił sobie dwa podstawowe cele – pierwszym z nich była harmonizacja przepisów prawnych w tym obszarze we wszystkich państwach członkowskich, drugim zaś ochrona konsumenta. Jak udało się zrealizować unijne założenia pokazuje praktyka rynkowa.

Siedem lat temu, w grudniu 2002 r. Parlament Europejski i Rada uchwaliły dyrektywę o pośrednictwie ubezpieczeniowym (2002/92/WE). Dyrektywa ta miała między innymi za zadanie koordynację poszczególnych systemów legislacyjnych w zakresie wymogów zawodowych, rejestracji pośredników ubezpieczeniowych oraz nadzoru nad ich działalnością. Miała również ułatwić swobodne świadczenie usług pośrednikowi jednego państwa członkowskiego na terenie innego unijnego kraju. Przepisy UE wprowadziły również minimalne sumy gwarancyjne dla obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej podmiotów prowadzących działalność pośrednictwa ubezpieczeniowego. Termin transpozycji dyrektywy wyznaczono na 14 stycznia 2005 r. Dodatkowe dwa lata na transpozycję przyznano tylko „najświeższym” członkom UE, a mianowicie Bułgarii i Rumunii.

(Cd w numerze)