Nieruchomość dla cudzoziemca

Nabywanie nieruchomości w Polsce podlega istotnym reglamentacjom ustawowym. Zwięzła Ustawa z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców („Ustawa”), stanowiąca podstawowe źródło regulacji w tym zakresie, w rzeczywistości jest dość skomplikowanym aktem prawnym, który należy czytać z wielką uwagą oraz z powiązaniu z innymi ustawami, tłumaczącymi jej pojęcia.

Aleksandra Jach

Zgodnie z Ustawą regułą jest, że nabycie nieruchomości przez cudzoziemca wymaga uzyskania decyzji wydanej przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, zezwalającej na nabycie nieruchomości („Zezwolenie MSWiA”). Minister wydaje zezwolenie, o ile sprzeciwu w przedmiocie nabycia nieruchomości nie wniesie Minister Obrony Narodowej, albo minister właściwy do spraw rozwoju wsi – jeżeli nabycie dotyczy nieruchomości rolnej.

Zgodnie z Ustawą, nabycie nieruchomości polega na uzyskaniu prawa własności nieruchomości lub prawa użytkowania wieczystego, na podstawie każdego zdarzenia prawnego. A zatem należy pamiętać, że Zezwolenie MSWiA będzie również wymagane przy nabyciu prawa własności przez cudzoziemca przykładowo na podstawie tytułu dziedziczenia czy darowizny.

(Cd. w numerze)